100000167

๙๕ กรณีที่ศาลมีคาวินิฉัยว่าเจ้าหน้าที่มิได้กระทาด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่าง ร้ายแรง คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 79/2549 หน่วยงานของรัฐได้มีคําสั่งให้ผู้ฟูองคดีซึ่ง เป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่เวรดูแลสถานที่และทรัพย์สินในคืนวันหนึ่ง โดยมิได้กําหนดวิธีปฏิบัติในการอยู่ เวร ว่าจะต้องดูแลตรวจอาคารใดหรือเฝูาดูแลทรัพย์สินใดไว้โดยเฉพาะ การที่ผู้ฟูองคดีไปนอนเฝูาอยู่ที่ห้อง สันทนาการ แล้วปรากฎว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ห้องคณะกรรมการนักศึกษาหายไปนั้น เมื่อผู้ฟูองคดีได้ใช้ ความระมัดระวังดูแลเครื่องใช้และสถานที่ตามสมควรที่พึงปฏิบัติแล้ว การที่ผู้ฟูองคดีไปนอนเฝูาอยู่ที่อาคาร อื่นเป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ มิอาจถือว่าผู้ฟูองคดีละทิ้งหน้าที่ในการดูแลเครื่องคอมพิวเตอร์ในห้อง คณะกรรมการนักศึกษา เมื่อเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสูญหายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ อีกทั้งไม่มีเหตุการณ์หรือ สิ่งผิดปกติที่ผู้ฟูองคดีรู้หรือควรรู้แล้วไม่ปูองกันแก้ไข จึงฟังได้ว่าผู้ฟูองคดีมิได้จงใจหรือประมาทเลินเล่อ อย่างร้ายแรงทําให้เครื่องคอมพิวเตอร์สูญหาย ผู้ฟูองคดีจึงไม่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่หน่วยงาน ของรัฐ คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 357/2551 ผู้ฟูองคดีเข้ามาดํารงตําแหน่งภายหลัง จากที่ได้มีการยักยอกในหน่วยงานของรัฐแล้ว โดยฟังได้ว่าหน่วยงานของรัฐเสียหายอันเกิดมาจากการ กระทําของเจ้าหน้าที่คนอื่น มิได้เกิดจากผู้ฟูองคดี ดังนั้น ผู้ฟูองคดีจึงมิได้ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 10/2552 แม้ข้อเท็จจริงผู้ฟูองคดีจะขับรถเร็วเกิน กว่าที่กฎหมายกําหนด แต่ข้อเท็จจริงดังกล่าวมิได้แสดงให้เห็นว่า ในภาวะที่มีรถกระบะเร่งแซงรถบรรทุก สิบล้อเข้ามาในช่องทางเดินรถของผู้ฟูองคดีอย่างกะทันหันในระยะกระชั้นชิด ผู้ฟูองคดีอาจใช้ความ ระมัดระวังแม้เพียงเล็กน้อยอย่างไรจึงอาจปูองกันมิให้เกิดรถยนต์ของหน่วยงานของรัฐที่ผู้ฟูองคดีขับมา ได้รับความเสียหายได้ แต่ผู้ฟูองคดีกลับมิได้ใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นเลย ดังนั้น จึงฟังได้ว่าผู้ฟูองคดี มิได้จงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 152/2554 ผู้ฟูองคดีเป็นพนักงานขับรถโรงพยาบาล ของหน่วยงานรัฐ ในวันเกิดเหตุ เมื่อผู้ฟูองคดีขับรถมาถึงที่เกิดเหตุ ผู้ขับขี่รถสามล้อเครื่องได้เลี้ยวขวาเข้า หมู่บ้านโดยไม่ให้สัญญาณ อันแสดงว่าผู้ขับขี่รถสามล้อเครื่องไม่ได้ปฏิบัติตามกฎหมายจราจรที่กําหนดให้ ผู้ขับขี่ที่เห็นรถฉุกเฉินในขณะปฏิบัติหน้าที่ใช้ไฟสัญญาณแสงวับวาบหรือได้ยินเสียงสัญญาณไซเรน ต้องให้ รถฉุกเฉินผ่านไปก่อน โดยต้องหยุดรถหรือจอดรถให้อยู่ชิดขอบทางด้านซ้ายโดยเร็ว และหากผู้ขับขี่จะ เลี้ยวรถก็ต้องให้สัญญาณด้วยมือและแขนหรือไฟสัญญาณก่อน คดีนี้จึงฟังได้ว่าการที่รถโรงพยาบาลชนกับ รถสามล้อเครื่องนั้น เกิดจากผู้ขับขี่รถสามล้อเครื่องเป็นฝุายประมาทเลิ่นเล่อ ผู้ฟูองคดีมิได้จงใจหรือ ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงทําให้เกิดความเสียหายแก่หน่วยงานของรัฐ 2. ในกรณีที่เจ้าหน้าที่ได้กระทําละเมิดต่อหน่วยงานของรัฐในการปฏิบัติหน้าที่ ด้วยความจงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง หน่วยงานของรัฐจะใช้สิทธิเรียกให้เจ้าหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนได้ เพียงใด ให้คํานึงถึงระดับความร้ายแรงแห่งการกระทําละเมิด และความเป็นธรรมในแต่ละกรณีเป็นเกณฑ์ โดยมิต้องให้ใช้เต็มจํานวนของความเสียหายก็ได้ ตามมาตรา 10 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 8 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 565/2556 ผู้ฟูองคดี (เจ้าหน้าที่ของรัฐ) มีหน้าที่ ควบคุมดูแลการเงิน แต่ไม่ได้ใช้ความระมัดระวังในการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้บังคับบัญชาอย่างเพียงพอ จนทําให้เกิดความเสียหายแก่ทางราชการ จึงถือได้ว่าผู้ฟูองคดีปฏิบัติหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่ออย่าง