100000167

๑๐๐ ข้อสังเกต ข้อ 1. เหตุผลที่มาตรา ๑0 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของ เจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 กําหนดให้หน่วยงานของรัฐต้องเรียกให้เจ้าหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ตน ภายในกําหนดอายุความ 2 ปี นับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวเจ้าหน้าที่ผู้จะพึงต้องใช้ ค่าสินไหมทดแทน เพราะหลังจากหน่วยงานของรัฐได้รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวเจ้าหน้าที่ผู้จะพึงต้องใช้ค่า สินไหมทดแทนแล้ว หน่วยงานของรัฐต้องส่งสํานวนให้กระทรวงการคลังตรวจสอบ และส่งสํานวนให้ พนักงานอัยการฟูองคดีต่อศาล ซึ่งการดําเนินการดังกล่าวอาจต้องใช้เวลาเกิน 1 ปี ตามประมวลกฎหมาย แพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 ดังนั้น มาตรา ๑0 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิด ของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 จึงได้ขยายอายุความเป็น 2 ปี ๓๐ ข้อ 2. วันที่หน่วยงานของรัฐรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวเจ้าหน้าที่ผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหม ทดแทนนั้น ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐรับทราบรายงานผลการสอบของคณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงความ รับผิดทางละเมิดแล้ว แต่ไม่ได้ลงวันที่รับทราบในบันทึกที่คณะกรรมการฯเสนอศาลปกครองสูงสุด ได้ วินิจฉัย อันเป็นการวางหลักปฏิบัติราชการที่สําคัญไว้ว่า วันที่หน่วยงานของรัฐได้ลงนามรับทราบรายงาน ผลการพิจารณาของคณะกรรมการฯ ย่อมถือว่าหน่วยงานของรัฐได้รู้ถึงการกระทําละเมิดและรู้ตัวเจ้าหน้าที่ ผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน แต่เมื่อหน่วยงานของรัฐ ได้ลงนามในท้ายรายงานฯ ว่า “ทราบ” “ดําเนินการตามขั้นตอนและระเบียบปฏิบัติ” แต่ไม่ได้ลงวันที่กํากับไว้ จึงต้องถือตามวันที่ที่ระบุในหนังสือที่ หน่วยงานของรัฐได้รายงานให้กรมบัญชีกลางตรวจสอบ เป็นวันที่หน่วยงานของรัฐรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัว เจ้าหน้าที่ผู้จะต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเป็นอย่างช้า (คําพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 351/2559) ๓๑ ข้อ 3. พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 มาตรา ๑๓ กําหนดว่า ให้คณะรัฐมนตรีจัดให้มีระเบียบเพื่อให้เจ้าหน้าที่ซึ่งต้องรับผิดตามมาตรา 10 สามารถผ่อนชําระ เงินที่จะต้องรับผิดนั้นได้ โดยคํานึงถึงรายได้ ฐานะ ครอบครัวและความรับผิดชอบ และพฤติการณ์แห่ง กรณีประกอบด้วย ดังนั้น เมื่อหน่วยงานของรัฐออกคําสั่งเรียกให้เจ้าหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ หน่วยงานของรัฐ ตามมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 เจ้าหน้าที่จึงขอผ่อนชําระค่าสินไหมทดแทนได้ โดยระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยหลักเกณฑ์การ ปฏิบัติเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ ข้อ 25 กําหนดว่า ให้หน่วยงานของรัฐที่ เสียหายกําหนดจํานวนเงินที่ขอผ่อนชําระนั้นตามความเหมาะสม โดยคํานึงถึงรายได้ ค่าใช้จ่ายในการดํารง ชีพตามฐานานุรูปของเจ้าหน้าที่ ความรับผิดชอบที่บุคคลนั้นมีอยู่ตามกฎหมาย หรือศีลธรรมอันดี และ พฤติการณ์แห่งกรณีประกอบด้วย ซึ่งในการให้ผ่อนชําระ ต้องจัดให้มีผู้ค้ําประกัน และในกรณีที่เห็นสมควร จะให้วางหลักประกันด้วยก็ได้ ๓๐ เพ็ง เพ็งนิติ, คาอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยละเมิด พระราชบัญญัติความรับผิดทาง ละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง , พิมพ์ครั้งที่ ๑๑ (กรุงเทพมหานคร: บริษัทกรุงสยาม พับลิชชิ่ง จํากัด, 2561), หน้า 473. ๓๑ ฐิติพร ปุานไหม, อายุความเรียกให้เจ้าหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน...กรณีกระทรวงการคลังเห็นแตกต่าง , สํานักวิจัยและวิชากา ร สํานักง านศาลปกค ร อง , หน้า 1 -2 , สืบค้นวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2566 , จ าก https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/download/admincourt_journal/everyor ganization/13-2.pdf