100000167

๔๘ 2.1.1.3 การกระทาละเมิดของเจ้าหน้าที่ต่อบุคคลภายนอกในการปฏิบัติหน้าที่ อันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกาหนดให้ต้องปฏิบัติ หรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกิน สมควร (1) กรณีละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกาหนดให้ต้องปฏิบัติ คาสั่งศาลปกครองสูงสุดที่ 297/2560 การที่ผู้ฟูองคดีฟูองว่า ผู้ถูกฟูองคดีที่ 1 – 6 (อุตสาหกรรมจังหวัดฯ อธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ผู้ว่าราชการจังหวัดฯ สาธารณสุขจังหวัดฯ นายกองค์การบริหารส่วนตําบลฯ และกรมควบคุมมลพิษ) มีหน้าที่ตามกฎหมายในการปกปูอง ควบคุม ดูแล และรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แต่ละเลย ต่อหน้าที่ กล่าวคือไม่ดําเนินการตามกฎหมายกับผู้ประกอบการเหมืองแร่ที่กระทําความผิด เป็นเหตุให้ เกิดผลกระทบต่อทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และเป็นอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของผู้ฟูองคดีและ สมาชิกในชุมชน จึงขอให้ผู้ถูกฟูองคดีทั้งหกดําเนินการฟื้นฟูสภาพธรรมชาติในบริเวณพื้นที่ดังกล่าวนั้น เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการ ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 15/2547 โจทก์ยื่น ฟูองจําเลย (การทางพิเศษแห่งประเทศไทย) วากระทําละเมิด โดยไม่ติดตั้งสัญญาณหรือเครื่องหมายจราจร หรือก่อสร้างกําแพงสูง ในเขตทางพิเศษ เพื่อแสดง ให้ผู้ใช้ทางเห็นว่าห้ามรถยนต์ทุกชนิดผ่านเด็ดขาด เป็นเหตุให้สามีของโจทก์ขับรถเกิดอุบัติเหตุถึงแกความตาย ขอให้จําเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ดังนี้ เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการ ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 51/2553 การที่จําเลย (การไฟฟูาส่วนภูมิภาค) ละเลยต่อหน้าที่ โดยไมดูแลหม้อแปลงไฟฟูาและอุปกรณ์ไฟฟูาบนเสาไฟฟูาของ จําเลยให้อยู่ในสภาพปลอดภัยและใช้งานไดดี เป็นเหตุให้หม้อแปลงไฟฟูาระเบิด หรือมีกระแสไฟฟูาแรงสูง ไหลเข้าไปในสายไฟฟูาแรงต่ําในบ้านของโจทก์ ทําให เกิดไฟลุกไหมทรัพย์สินของโจทก์เสียหายนั้น เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการ ละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 67/2555 จําเลย (กรมทางหลวง) ละเลยไมติดตั้งปูายสัญญาณเตือนหรืออุปกรณ์ใด ๆ ในการขุดลอกผิวถนน เพื่อให้ผู้ขับขี่ ยานพาหนะที่สัญจรไปมาบริเวณที่เกิดเหตุไดรูไดว่าบริเวณนั้นมีการซ่อมแซมถนน และมีการขุดถนนหรือ ถนนชํารุดเป็นหลุมขนาดใหญ่ ทําใหโจทก์ขับรถยนต์ตกลงไปในหลุมที่ขุดไว ไดรับบาดเจ็บและรถยนต์ของ โจทก์เสียหาย ดังนี้ เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของ รัฐ อันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่ง พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครองพ.ศ. ๒๕๔๒