100000167

๔๙ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 162/2560 โจทก์ฟูอง ว่าจําเลย (กรุงเทพมหานคร) ไม่ได้จัดทําลิฟต์และสิ่งอํานวยความสะดวกที่สถานีรถรางหรือ “บีทีเอส” ตาม พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. ๒๕๕๐ และตามที่ศาลปกครองสูงสุดได้ พิพากษาให้จําเลยจัดทําลิฟต์และสิ่งอํานวยความสะดวกที่สถานีรถรางหรือ “บีทีเอส” ให้เสร็จภายใน ๑ ปี นับแต่มีคําพิพากษา จึงเป็นกรณีที่จําเลยจงใจกระทําละเมิด และขัดขวางการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพ ชีวิตคนพิการ เลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อคนพิการ ขอให้ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ เป็นคดีพิพาท เกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครองพ.ศ. ๒๕๔๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 192/2560 โจทก์ฟูอง ว่าจําเลย (เทศบาลเมือง) ละเลยต่อหน้าที่ กล่าวคือ ไม่จัดให้มีไฟฟูาหรือแสงสว่างอย่างเพียงพอบนถนน และไม่จัดวางถังขยะให้ปลอดภัย เป็นเหตุให้โจทก์ซึ่งขับขี่รถจักรยานยนต์เฉี่ยวชนถังขยะ (แบบโครงสร้าง เหล็ก) ซึ่งอยู่บนไหล่ทางล้ําเข้ามาบนถนน ทําให้โจทก์ได้รับอันตรายสาหัสและรถจักรยานยนต์ได้รับความ เสียหาย ขอให้จําเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงาน ทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 59/2561 การที่โจทก์ ฟูองว่าจําเลย (การรถไฟแห่งประเทศไทย) ละเลยไม่ดําเนินการจัดให้มีการควบคุม ดูแลความปลอดภัย บริเวณจุดตัดทางรถไฟ ทําให้ลูกจ้างของโจทก์ซึ่งขับรถยนต์มาตามถนน ไม่ทราบว่ารถไฟกําลังแล่นมา เป็น เหตุให้รถไฟชนรถยนต์ดังกล่าว ทําให้รถยนต์ดังกล่าวได้รับความเสียหาย ขอให้จําเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่ โจทก์นั้น เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิด จากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่ง พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ (2) กรณีปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 3/2545 การที่โจทก์ ฟูองจําเลย (ผู้ใหญ่บ้าน เจ้าหน้าที่บริหารงานที่ดิน ช่างรังวัดและเจาพนักงานที่ดิน) ว่าทําการรังวัดสอบเขต ที่ดินล่าช้าเกินสมควรนั้น การพิจารณาว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่ล่าช้าหรือไม จะต้อง พิจารณาจากระยะเวลาที่กฎหมายกําหนด ตามประมวลกฎหมายที่ดินและพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติ ราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครอง หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 3/2549 การที่โจทก์ ฟูองจําเลย (กรมประมง) ซึ่งมีหน้าที่ดูแลรักษาระดับน้ําในหนองน้ํา วาจําเลยระบายน้ําในหนองน้ําล่าช้า เกินสมควร ไมควบคุมรักษาระดับน้ําให้เหมาะสมในฤดูเก็บเกี่ยว ทําให้ต้นข้าวจมน้ําไดรับความเสียหายนั้น เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเกิดจากการ ปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒