100000167

๕๐ 2.1.2 การกระทาละเมิดของเจ้าหน้าที่ต่อบุคคลภายนอกในการปฏิบัติหน้าที่ อันมิได้เกิด จากการใช้อานาจตามกฎหมาย จากกฎ คาสั่งทางปกครอง หรือคาสั่งอื่น หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ ตามที่กฎหมายกาหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร (การกระทาละเมิดทาง แพ่ง) 2.1.2.1 การกระทาละเมิดของเจ้าหน้าที่ต่อบุคคลภายนอกในการปฏิบัติหน้าที่ อันเกิดจากการปฏิบัติหน้าที่ทั่วไป คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ 224/2550 ผู้ฟูองคดีฟูอง ว่า ผู้ถูกฟูองคดี (แพทย์) ตรวจรักษาผู้ฟูองคดีด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้ผู้ฟูองคดีได้รับบาดเจ็บ อันเป็นการกระทําละเมิดต่อผู้ฟูองคดี คดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐ ในการปฏิบัติหน้าที่ แต่เนื่องจากตรวจรักษาเป็นการปฏิบัติหน้าที่ธรรมดาทั่วไป คดีนี้จึงไม่อยู่ในเขตอํานาจ พิจารณาพิพากษาคดีของศาลปกครอง แต่อยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลยุติธรรม คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 1/2545 โจทก์ฟูองจําเลย (กรุงเทพมหานคร) ให้ชดใช้คาสินไหมทดแทน เนื่องมาจากคนขับรถยนต์เก็บขยะของจําเลยขับรถยนต์โดย ประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้ชนกับผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ถึงแกความตาย ถือเป็นการกระทําละเมิดทาง กายภาพ ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ มิใช่เป็นการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของ รัฐ อันเนื่องมาจากการใช้อํานาจตามกฎหมายหรือจากการละเลยต่อหน้าที่ อันอยู่ในเขตอํานาจพิจารณา พิพากษาคดีของศาลปกครอง ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) คดีนี้จึงอยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลยุติธรรม คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 1/2545 โจทก์ฟูองจําเลย (กระทรวงสาธารณสุข) ให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน เนื่องมาจากการที่แพทย์ทําการรักษาพยาบาลโดย ประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้คนไข้ถึงแกความตาย ถือเป็นการกระทําละเมิดทางกายภาพในระหว่างปฏิบัติ หน้าที่ มิใช่เป็นการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันเนื่องมาจากการใช้ อํานาจตามกฎหมาย หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ อันอยู่ ในเขตอํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาล ปกครอง ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรค หนึ่ง (๓) คดีนี้จึงอยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลยุติธรรม คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 34/2546 การที่ผู้ฟูองคดี ฟูองว่าผู้ถูกฟูองคดี (กรมสรรพาวุธทหารบก) ได้ทําการเคลื่อนย้ายวัตถุระเบิดออกไปทําลาย ณ สถานที่ ทําลายวัตถุระเบิด แต่วัตถุระเบิดที่ถูกเคลื่อนย้ายดังกล่าว ได้เกิดระเบิดขึ้นเสียก่อนที่จะถึงสถานที่ทําลาย วัตถุระเบิด และก่อให้เกิดความเสียหายแก่รถยนต์ของผู้ฟูองคดีนั้น เป็นการปฏิบัติหน้าที่ธรรมดาทั่วไปของ ผู้ถูกฟูองคดี และเป็นการกระทําทางกายภาพ มิใช่เป็นการใช้อํานาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คําสั่งทาง ปกครองหรือคําสั่งอื่น หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ หรือปฏิบัติหน้าที่ ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร คดีนี้จึงไม่อยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่อยู่ใน อํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลยุติธรรม