100000167

๕๒ คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 52/2558 การที่ครูผู้ดูแล เด็กเล็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก กระทําการโดยประมาทเลินเล่อ ละเลยไม่ดูแลเด็กเล็กตามหน้าที่ ปล่อยให้ เด็กรับประทานขนมเอง โดยไม่ได้ตัดขนมเป็นชิ้นเล็ก ๆ เป็นเหตุให้ขนมติดคอเด็ก และทําให้เด็กพลัดตก จากเก้าอี้ศีรษะกระแทกพื้นได้รับอันตรายสาหัสต้องทุพพลภาพนั้น เมื่อการปฏิบัติหน้าที่ควบคุมดูแล นักเรียนในระหว่างการเรียนการสอนของครู เป็นการปฏิบัติหน้าโดยทั่วไปของครูเท่านั้น มิใช่การละเลยต่อ หน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ดังนั้น คดีนี้จึงมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดอันเกิด จากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและ วิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แต่เป็นคดีพิพาทที่อยู่ในอํานาจพิจารณา พิพากษาของศาลยุติธรรม คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 2/2559 การที่ผู้ฟูองคดี ฟูองผู้ถูกฟูองคดี (กรุงเทพมหานคร) ว่าละเลยไม่ดูแลการตัดต้นไม้บริเวณสวนหย่อมซึ่งเป็นที่สาธารณะและ อยู่ในความดูแล เป็นเหตุให้เมื่อมีฝนตกหนัก ต้นไม้ได้หักโค่น ล้มทับรถยนต์ของผู้ฟูองคดีเสียหาย จึงขอให้ ผู้ถูกฟูองคดีชดใช้ค่าเสียหายนั้น เมื่อเหตุละเมิดมิได้เกิดจากการปฏิบัติหน้าที่ อันเป็นอํานาจหน้าที่โดยตรง ของผู้ถูกฟูองคดี คดีนี้จึงมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทําละเมิดอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่ กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธี พิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงไม่อยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่อยู่ใน อํานาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม คาวินิจฉัยชี้ขาดอานาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 19/2561 การที่ โจทก์ฟูองจําเลย (การไฟฟูาส่วนภูมิภาค) ว่าโจทก์ซึ่งขับขี่รถจักรยานยนต์ได้รับอันตรายสาหัสจากการที่ สายไฟที่พาดอยู่บนเสาไฟฟูาหลุดร่วงหล่นพาดทับคล้องคอโจทก์นั้น การกระทําของจําเลยดังกล่าวมิได้เกิด จากการใช้อํานาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คําสั่งทางปกครอง หรือคําสั่งอื่น หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ ตามที่กฎหมายกําหนดให้ต้องปฏิบัติ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงไม่อยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่อยู่ ในอํานาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม คาพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811 - 1812/2516 นาย ก. ลูกจ้างของ กรมทางหลวงแผ่นดิน มีหน้าที่เกี่ยวกับการวิเคราะห์วิจัยดิน หิน กรวด ไม่มีหน้าที่ในการขับรถยนต์ ได้ขับ รถยนต์ของกรมทางหลวงแผ่นดินไปล้าง โดยผู้บังคับบัญชาใช้ให้ไป เมื่อล้างเสร็จได้ขับรถกลับที่พัก แต่ระหว่างทางได้ขับรถแวะไปเอาของที่บ้านพี่สาว และเกิดชนกับรถยนต์คันอื่นโดยประมาท เป็นเหตุให้ บุคคลอื่นถึงแก่ความตาย ดังนี้ แม้นาย ก. จะไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ แต่การนํารถไปล้างก็โดยผู้บังคับบัญชา ใช้ให้ไป และการล้างรถก็เป็นกิจการของกรมทางหลวงแผ่นดิน จึงถือได้ว่านาย ก. นั้นได้กระทําละเมิดใน การปฏิบัติหน้าที่ แต่มิใช่เป็นการกระทําละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อัน เนื่องมาจากการใช้อํานาจตามกฎหมายหรือจากการละเลยต่อหน้าที่ อันอยู่ในเขตอํานาจพิจารณาพิพากษา คดีของศาลปกครอง ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง มาตรา ๙ วรรค หนึ่ง (๓) คดีนี้จึงอยู่ในอํานาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลยุติธรรม