100000167

๖๘ 2.2.2.3 การออกใบรับคาขอ เมื่อผู้เสียหายได้ยื่นคําขอต่อหน่วยงานของรัฐให้ พิจารณาชดใช้ค่าสินไหมทดแทนสําหรับความเสียหายที่เกิดแก่ตนแล้ว หน่วยงานของรัฐจะต้องออกใบ รับคําขอให้แก่ผู้เสียหายไว้ด้วย เพื่อเป็นหลักฐานว่าหน่วยงานของรัฐได้รับคําขอของผู้เสียหายไว้ตั้งแต่ เมื่อใด คาสั่งศาลปกครองสูงสุดที่ 91/2547 ใบรับคําขอตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 เป็นเอกสารที่เป็นหลักฐานแสดงว่า หน่วยงานของรัฐได้รับคําขอของผู้เสียหายไว้ มีบุคคลใดเป็นผู้รับ รับเมื่อใด และหน่วย งานของรัฐต้อง พิจารณาคําขอให้แล้วเสร็จภายในเวลาใด การที่ผู้ฟูองคดีส่งคําขอฯทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ และ ผู้ถูกฟูองคดี (สํานักอัยการสูงสุด) ได้รับคําขอดังกล่าวแล้ว ผู้ถูกฟูองคดีจึงต้องออกใบรับคําขอและจัดส่งใบ รับคําขอดังกล่าวให้ผู้ยื่นคําขอโดยพลัน ส่วนใบตอบรับของบริษัทไปรษณีย์เพียงแสดงให้เห็นว่าผู้ถูกฟูองคดี ได้รับซองเอกสารไปรษณีย์ของผู้ฟูองคดี และรับตามวัน เวลาใด และผู้ใดเป็นผู้รับเท่านั้น หาได้มีความ ชัดเจนทําให้รู้ว่าได้รับเอกสารใด เรื่องใดไม่ ดังนั้น ใบตอบรับของบริษัทไปรษณีย์ที่ส่งคืนให้ผู้ฟูองคดีจึง มิอาจถือได้ว่าเป็นใบรับคําขออันเป็นหลักฐานที่ผู้ถูกฟูองคดีเป็นผู้ออกให้ตามมาตรา 11 แห่ง พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 ดังนั้น การที่ผู้ถูกฟูองคดีไม่ออกใบรับ คําขอให้ผู้ฟูองคดี จึงเป็นการละเลยต่อหน้าที่ ตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิด ของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 2.2.2.4 การพิจารณาคาขอ เมื่อหน่วยงานของรัฐได้รับคําขอจากผู้เสียหายแล้ว หน่วยงานของรัฐต้องพิจารณาคําขอนั้นโดยไม่ชักช้า ตามมาตรา 11 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติความ รับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 กล่าวคือ หน่วยงานของรัฐต้องพิจารณาคําขอให้แล้วเสร็จ ภายใน 180 วัน นับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐได้รับคําขอจากผู้เสียหายดังกล่าว แต่หากเรื่องใดหน่วยงาน ของรัฐไม่อาจพิจารณาคําขอได้ทันภายในกําหนดเวลานั้น หน่วยงานของรัฐจะต้องรายงานปัญหาและ อุปสรรคให้รัฐมนตรีเจ้าสังกัดหรือกํากับหรือควบคุมดูแลหน่วยงานของรัฐแห่งนั้นทราบ และขออนุมัติขยาย ระยะเวลาออกไปได้ แต่รัฐมนตรีดังกล่าวจะพิจารณาอนุมัติให้ขยายระยะเวลาให้อีกได้ไม่เกิน 180 วัน ตามมาตรา 11 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 คาสั่งศาลปกครองสูงสุดที่ 97/2544 การที่ผู้ถูกฟูองคดี (กรม คุมประพฤติ) ไม่พิจารณาคําขอให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติความรับ ผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 ย่อมถือว่าผู้ถูกฟูองคดีละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกําหนดให้ ต้องปฏิบัติ 2.2.2.5 การฟ้องคาวินิจฉัยของหน่วยงานของรัฐ เมื่อหน่วยงานของรัฐมีคําสั่งเช่นใดแล้ว หากผู้เสียหายยังไม่พอใจในผลการ วินิจฉัยของหน่วยงานของรัฐ ไม่ว่าจะเป็นกรณีผู้เสียหายไม่พอใจในผลการวินิจฉัยของหน่วยงานของรัฐ เพราะหน่วยงานของรัฐยกคําขอ (จะไม่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน) หรือหน่วยงานของรัฐจะชดใช้ค่าสินไหม ทดแทนให้น้อยกว่าคําขอ ผู้เสียหายก็มีสิทธิฟูองคดีต่อศาลได้ ภายใน 90 วัน นับแต่วันที่ตนได้รับแจ้งผล การวินิจฉัย ตามมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539