100000167

๗๖ 4. แต่หากหน่วยงานของรัฐเห็นว่ายังมีข้อขัดข้องในการบังคับใช้กฎหมายในส่วนที่ เกี่ยวกับการบังคับทางปกครอง ก็ไม่ตัดสิทธิหน่วยงานของรัฐที่จะฟูองคดีต่อศาลได้ คาสั่งศาลปกครองสูงสุดที่ 127/2554 การที่หน่วยงานของรัฐได้แจ้งให้เจ้าหน้าที่ ผู้กระทําละเมิดชดใช้เงินคืนให้แก่หน่วยงานของรัฐแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ยังมิได้ชําระเงินและได้ถึงแก่ความตาย เสียก่อน หน่วยงานของรัฐจึงแจ้งให้ทายาทโดยธรรมของเจ้าหน้าที่ชดใช้เงินดังกล่าว แต่ทายาทโดยธรรม ของเจ้าหน้าที่ไม่ยอมชดใช้เงินดังกล่าวนั้น หน่วยงานของรัฐในฐานะเจ้าหนี้ในมูลละเมิดจึงจําต้องใช้สิทธิ ทางศาล เพื่อบังคับตามสิทธิเรียกร้องอันมีต่อเจ้าหน้าที่ผู้กระทําละเมิดซึ่งเป็นเจ้ามรดก โดยขอให้ศาลมี คําพิพากษาหรือคําสั่งให้ทายาทโดยธรรมของเจ้าหน้าที่ดังกล่าวใช้เงินหรือส่งมอบทรัพย์มรดกให้แก่ หน่วยงานของรัฐ อันเป็นคําบังคับตามมาตรา 72 วรรคหนึ่ง (3) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 หน่วยงานของรัฐจึงเป็นผู้มีสิทธิฟูองคดีต่อศาลปกครอง ตาม มาตรา 42 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 โดยหน่วยงานของรัฐต้องฟูองคดีภายในกําหนด 1 ปี นับแต่เมื่อหน่วยงานของรัฐได้รู้หรือควรรู้ถึงความตาย ของเจ้ามรดก ตามมาตรา 1754 วรรคสาม แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 2.3.2 เจ้าหน้าที่เรียกให้หน่วยงานของรัฐชดใช้ค่าสินไหมทดแทนคืนแก่เจ้าหน้าที่ อธิบายได้ดังนี้ 1. เมื่อเจ้าหน้าที่ที่กระทําละเมิดต่อบุคคลภายนอกในการปฏิบัติหน้าที่ ได้ชดใช้ ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหายเพื่อการละเมิดไปแล้ว 1.1 เจ้าหน้าที่มีสิทธิเรียกให้หน่วยงานของรัฐชดใช้ค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวแก่ ตนได้เต็มจํานวน หากเจ้าหน้าที่ได้กระทําละเมิด โดยมิได้จงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง กล่าวคือ เจ้าหน้าที่ได้กระทําละเมิดด้วยความประมาทเลินเล่อธรรมดาเท่านั้น ตามมาตรา 8 วรรคหนึ่ง แห่ง พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 1.2 เจ้าหน้าที่มีสิทธิเรียกให้หน่วยงานของรัฐชดใช้ค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวแก่ ตนได้บางส่วน หากเจ้าหน้าที่ได้กระทําละเมิดด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง แต่เมื่อได้ คํานึงถึงระดับความร้ายแรงแห่งการกระทําละเมิด และความเป็นธรรมในแต่ละกรณีเป็นเกณฑ์แล้ว เป็น กรณีที่เจ้าหน้าที่มิควรต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเต็มจํานวนของความเสียหาย ตามมาตรา 8 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 1.3 เจ้าหน้าที่มีสิทธิเรียกให้หน่วยงานของรัฐชดใช้ค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวแก่ ตนได้บางส่วน หากเจ้าหน้าที่ได้กระทําละเมิดด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง แต่การ ละเมิดของเจ้าหน้าที่ดังกล่าวเกิดจากความผิดหรือความบกพร่องของหน่วยงานของรัฐหรือระบบการ ดําเนินงานส่วนรวม ซึ่งสมควรหักส่วนแห่งความรับผิดดังกล่าวออกด้วย ตามมาตรา 8 วรรคสาม แห่ง พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 1.4 เจ้าหน้าที่มีสิทธิเรียกให้หน่วยงานของรัฐชดใช้ค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวแก่ ตนได้บางส่วน หากเจ้าหน้าที่ได้กระทําละเมิดด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง และเป็น กรณีที่การละเมิดของเจ้าหน้าที่เกิดจากเจ้าหน้าที่หลายคน ซึ่งมิให้นําหลักเรื่องลูกหนี้ร่วมมาใช้บังคับ และ เจ้าหน้าที่แต่ละคนต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะส่วนของตนเท่านั้น ตามมาตรา 8 วรรคสี่ แห่ง พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539