หนังสือ คำอธิบายกฎหมาย สำหรับพยาบาล

76 หนังสือกฎหมายสำหรับพยาบาล นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ ดร. หยุด แสงอุทัย ได้อธิบายคำว่ า 50 “โดยผิดกฎหมาย” ไว้บันทึก ท้ายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 38/2496 โดยความสรุปว่า มาตรา 420 นี้ปรากฎหลักฐานการร่างว่า เทียบเคียงมาจากมาตรา 823 ของประมวลกฎหมายแพ่งเยอรมัน และมาตรา 709 ของประมวล กฎหมายแพ่งญี่ปุ่น ตามคำอธิบายกฎหมายเยอรมันว่า “ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมาย หมายถึง การ ประทุษร้ายต่อสิทธิของผู้อื่น โดยปราศจากอำนาจหรือเกินกว่าอำนาจที่มีอยู่” ฉะนั้นการละเมิดสิทธิ ของผู้อื่นจึงเป็นผิดกฎหมายอยู่ในตัวโดยไม่จำต้องมีกฎหมายบัญญัติไว้ว่าการกระทำเช่นนั้นผิดต่อ กฎหมาย เว้นแต่ผู้กระทำจะมีอำนาจกระทำเช่นนั้นได้ ดังตัวอย่างเช่น ฎ. 6092/2552 ความยินยอมของโจทก์ที่ให้จำเลยที่ 3 ทำการรักษาดังกล่าวแม้จะเป็นการแสดงออกให้จำเลย ที่ 3 กระทำต่อร่างกายของโจทก์เพื่อการรักษาได้ก็ตาม แต่หากการรักษานั้นไม่ได้เป็นไปตามมาตรฐาน แห่งวิชาชีพแพทย์ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ร่างกายของโจทก์ ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากความประมา ท เลินเล่อของจำเลยที่ 3 จึงเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า โดยผิดกฎหมายคือการกระทำโดยไม่มีสิทธิ ไม่มีอำนาจหรือมิชอบด้วย กฎหมาย การกระทำโดยผิดกฎหมายของผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลนั้นเป็นกรณีที่พยาบาลกระทำ ต่อผู้ป่วยโดยไม่มีสิทธิ โดยไม่มีอำนาจ หรือโดยไม่มีข้ออ้างกฎหมาย เช่น กรณีที่ผู้ป่วยที่มารับการรักษา แต่ไม่ยินยอมให้พยาบาลดูแล หรือกรณีที่ผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลฉีดยาผิดคน ผิดขนาด ผิดเวลา ผิดตำแหน่ง ย่อมต้องถือว่าเป็นการกระทำละเมิด 4) ความเสียหาย แม้ว่าผู้ประกอบวิชาการพยาบาลจะได้กระทำการต่อผู้ป่วยซึ่งเป็นบุคคลอื่น ไม่ว่าจะโดยจงใจ หรือโดยประมาท รวมถึงโดยผิดกฎหมายด้วยก็ตาม แต่พยาบาลผู้นั้นจะต้องรับผิดทางละเมิดหรือไม่ ยังต้องพิจารณาถึงเงื่อนไขความเสียด้วยว่าการกระทำของผู้นั้นทำให้เกิดผลเสียหายต่อชีวิตร่ างกาย อนามัย เสรีภาพ ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดของบุคคล หรือไม่ ซึ่งเงื่อนไขความเสียหายอัน เกิดแก่การกระทำละเมิดนั้นมี ๒ ประการ ดังนี้ ประการแรก ความเสียหายที่คำนวณราคาเงินได้ เช่น ค่ารักษาพยาบาลในกรณีที่ถูกทำละเมิด ได้รับบาดเจ็บ เงินจำนวนหนึ่งที่ขาดไปเพราะการทำละเมิดนั้น หรือ สิทธิในความเจริญก้าวหน้าใน หน้าที่ราชการที่จะได้รับการแต่งตั้งเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งและสิทธิเลื่อนขั้นเงินเดือนซึ่งเป็นสิทธิของ ข้าราชการที่กฎหมายเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลกำหนดไว้ เป็นต้น 50 เอกณัฐ จิณเสน. (2548). อ้างแล้ว.