หนังสือ คำอธิบายกฎหมาย สำหรับพยาบาล

หนังสือกฎหมายสำหรับพยาบาล 81 คำถามขึ้นมาว่าผู้ทำละเมิดนั้นจะต้องรับผิดในผลเสียหายที่เกิดจากการกระทำของตนมากน้อยเพียงไร ซึ่งคำตอบก็คือผู้ทำละเมิดนั้นจะต้องรับผิดในผลเสียหายที่เกิดจากการกระทำของตนอย่างไม่จำกัด คือ ไม่ว่าความเสียหายจะมีมากมายเพียงไร หากว่าเป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการก ระทำของผู้ทำ ละเมิดแล้ว ผู้ทำละเมิดก็ต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมด สรุปได้ว่า การนำทฤษฎีเงื่อนไขมาปรับใช้เพียงอย่างเดียวนั้นทำให้เกิดปัญหาขึ้นว่าผู้กระทำ ความเสียหายจะต้องรับผิดมากเกินกว่าที่ควรจะเป็นหรือไม่ ซึ่งปัญหานี้จะถูกแก้ไขได้ด้วยทฤษฎี มูลเหตุเหมาะสมในหัวข้อถัดไป 5.2) ทฤษฎีมูลเหตุเหมาะสม ทฤษฎีมูลเหตุเหมาะสมหรือทฤษฎีผลธรรมดา ตามหลักแห่งทฤษฎีนี้เมื่อมีการกระทำละเมิด ต่อกันแล้ว ผู้ทำละเมิดจะมีความรับผิดในการกระทำของตนเฉพาะการกระทำที่ปกติย่อมก่อให้เกิดผล เสียหายเช่นนั้นขึ้น ในการวินิจฉัยความรับผิดของผู้ทำละเมิดต้องพิจารณาว่าผลเสียหายที่เกิดขึ้นนั้น ตามปกติเป็นผลที่อาจเกิดขึ้นได้จากการกระทำของผู้ทำละเมิดหรือไม่ ถ้าความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้น เป็นผลตามปกติที่อาจเกิดขึ้นได้จากการกระทำของผู้ทำละเมิด ย่อมต้องถือว่าความเสียหายนั้นเป็นผล ธรรมดาที่เกิดจากการกระทำของผู้ทำละเมิด ผู้ทำละเมิดต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้น แต่ถ้า พิจารณาแล้วความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เป็นผลตามปกติที่อาจเกิดขึ้นได้จากการกระทำของผู้ทำ ละเมิด ผู้ทำละเมิดก็ไม่ต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้น ในการพิจารณาว่าผลเช่นไรเป็นผลธรรมดา ที่เกิดจากการกระทำละเมิดนั้นต้องพิจารณาว่าตามความรู้ความชำนาญของมนุษย์ เป็นการนำเอา ความรู้สึกนึกคิดของบุคคลทั่วไปมาเปรียบเทียบโดยการสมมุติให้อยู่ในสถานะของผู้ทำละเมิดนั้น และ ตั้งคำถามว่าตามพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น บุคคลในฐานะเช่นผู้เสียหายควรทราบถึงความเสียหายที่ เกิดขึ้นหรือไม่ ถ้าหากว่าคำตอบคือบุคคลในฐานะเช่นผู้เสียหายควรทราบถึงความเสียหายที่เกิดขึ้น แล้ว ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นถือเป็นผลธรรมดาที่เกิดจากการกระทำของผู้ทำละเมิด แต่ถ้าหากว่า บุคคลในฐานะเช่นผู้เสียหายไม่อาจทราบหรือคาดหมายถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นได้แล้ว ความเสียหาย ที่เกิดขึ้นนั้นก็ไม่ใช่ผลธรรมดาที่เกิดจากการกระทำของผู้ทำละเมิด ผู้ทำละเมิดไม่ต้องรับผิดต่อความ เสียหายที่เกิดขึ้น แต่ถ้าความเสียหายที่เกิดขึ้นจากเหตุหลายเหตุ เฉพาะเหตุที่ความเสียหายนั้นเป็นผล ธรรมดาผู้กระทำเหตุนั้นจึงจะต้องรับผิด เหตุใดที่ความเสียหายนั้นไม่ไช่ผลธรรมดาของเหตุนั้น ผู้กระทำเหตุนั้นก็ไม่ต้องรับผิด ดังตัวอย่างเช่น ฎ.12498/2558 ฐ.แพทย์จำเลยไม่ได้ทำการตรวจรักษาโจทก์ซึ่งป่วยเป็นวัณโรคให้ถูกต้องครบถ้วนในเวลาอัน สมควรตามหลักวิชาการแพทย์และมาตรฐานแห่งวิชาชีพ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ร่างกายโจทก์ซึ่ง เป็นผลโดยตรงต่อความประมาทเลินเล่อของ ฐ. อันเป็นละเมิดต่อโจทก์