หนังสือ คำอธิบายกฎหมาย สำหรับพยาบาล

94 หนังสือกฎหมายสำหรับพยาบาล แทนผู้อำนวยการของโจทก์ ทวงถามให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2523 ถือได้ว่าโจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแล้วอย่างช้า ตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม 2523 เมื่อโจทก์นำคดีมาฟ้องวันที่ 9 สิงหาคม 2525 จึงเกินกว่า 1 ปี คดี ของโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 วรรคแรก จำเลยที่ 1 กระทำความผิดทางอาญาข้อหาขับรถประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของโจทก์ เสียหายตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 ซึ่งเป็นคดีลหุโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 102 อายุความทางอาญามีกำหนด 1 ปี เท่ากับคดีละเมิดต้องบังคับ ตามอายุความทางแพ่งซึ่งมีกำหนด 1 ปี ฟ้องของโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 จึงขาดอายุความเช่นกัน เมื่อคดีได้ความว่า จำเลยที่ 2 ที่ 4 ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดในผลแห่งละเมิด เนื่องจาก ฟ้องของโจทก์ขาดอายุความเรียกร้องแล้ว จำเลยที่ 6 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนก็ไม่ต้องรับผิดใช้ค่า สินไหมทดแทนให้โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิด เมื่อพ้นหนึ่งปีนับแต่วันเกิดการละเมิด จำเลยให้การต่อสู้ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ ภาระการพิสูจน์จึงตกแก่โจทก์ที่จะต้องนำสืบให้ได้ความว่า คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ หากโจทก์ไม่สืบหรือสืบไม่ได้ก็ต้องถือว่าคดีของโจทก์ขาดอายุความแล้ว อายุความกรณีนำอายุความทางอาญาที่ยาวกว่ามาใช้บังคับ ฎ.4126/2540 เมื่อคดีแพ่งเป็นการฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายในมูลอันเป็นความผิดที่มีโทษตามประมวล กฎหมายอาญา จึงต้องใช้อายุความทางอาญาซึ่งยาวกว่ามาบังคับตาม ป.พ.พ.มาตรา 448 วรรคสอง ซึ่งตามบทมาตราที่จำเลยถูกฟ้องว่ากระทำผิดฐานบุกรุกโดยมีเหตุฉกรรจ์และทำให้เสียทรัพย์มีโทษ สูงสุดจำคุกไม่เกินห้าปี จึงมีอายุความสิบปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 95 (3) ฎ.4076/2533 การที่โจทก์ซึ่งเป็นผู้เสียหายไม่ร้องทุกข์ภายในกำหนดเวลา 3 เดือน ทำให้คดีอาญาขาดอายุ ความตาม ป.อ.มาตรา 96 นั้น ไม่มีผลทำให้คดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญานั้นขาดอายุความตามไป ด้วยตาม ป.วิ.อ.มาตรา 51 วรรคหนึ่ง ทั้งนี้เพราะการร้องทุกข์ เป็นกรณที่ดำเนินการเมื่อ จะฟ้อง คดีอาญาเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับการฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ฎ.5310/2556 การเรียกร้องค่าเสียหายในมูลอันเป็นความผิดมีโทษตาม ป.อ.ซึ่งให้นับอายุความทางอาญาที่ ยาวกว่าตาม ป.พ.พ.มาตรา 448 วรรคสองนั้นหมายความว่าเฉพาะการเรียกร้องจากตัวผู้กระทำผิด หรือผู้ร่วมในการกระทำผิดโดยเฉพาะ มิได้หมายถึงผู้อื่นที่ไม่ได้ร่วมในการกระทำความผิดด้วย ดั งนี้ การเรียกร้องค่าเสียหายเอาแก่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งเป็นบิดามารดาจึงต้องใช้อายุความตามที่