รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติทางนิติศาสตร์-ครั้ง-2-เล่ม-2

657 ทางร่างกาย ได้แก่ คนที่มีปัญหาทางด้านสุขภาพ ด้วยเหตุนี้ความกดดันต่างๆนามาสู่การเป็นคนไร้บ้าน กลุ่มผู้ที่เคย ได้รับโทษ ก็เป็นคนอีกกลุ่มหนึ่งที่มักจะกลายมาเป็นคนไร้บ้าน ผู้ที่เคยได้รับโทษส่วนใหญ่เมื่อได้รับการปล่อยตัว ออกมาจากเรือนจาโอกาสที่จะกลับเข้าสู่สังคมได้ตามปกติเดิมนั้นมีน้อยมากที่จะได้รับการยอมรับและความ ไว้วางใจจากสังคม แม้จะกลับตัวกลับใจแล้วแต่เมื่อไม่ได้รับการยอมรับและความช่วยเหลือจากสังคม โดยเฉพาะ ครอบครัวและญาติพี่น้อง การไปหางานทาก็ไม่มีที่ไหนรับสิ่งเหล่านี้เป็นสาเหตุให้พวกเขาต้องเร่ร่อนหลับนอนตาม สถานที่ต่างๆ จนกลายเป็นคนไร้บ้าน 2. ปัจจัยภายใน 2.1 ปัญหาครอบครัว เป็นปัจจัยที่สาคัญและสาเหตุที่เกิดกับคนไร้บ้านมากที่สุด ปัญหาครอบครัวนั้นมีหลายกรณี ทั้งจากความ แตกแยกความสัมพันธ์ของครอบครัว และขาดความสัมพันธ์กับเครือญาติ การขาดความอบอุ่นจากครอบครัว การ ทะเลาะเบาะแว้งกับครอบครัว ซึ่งหากปัญหาครอบครัวเหล่านี้เกิดขึ้นตั้งแต่ยังเด็กนั้นเป็นสาเหตุให้เด็กเริ่มต้นหนี ออกจากบ้านมา เป็นเด็กเร่ร่อน และโตขึ้นกลายเป็นคนไร้บ้าน 2.2 การสมัครใจเป็นคนไร้บ้าน เป็นคนกลุ่มน้อยที่พบเห็นมักเป็นกลุ่มวัยรุ่นที่ติดเที่ยว คนกลุ่มนี้มักจะสมัครใจออกจากบ้านมาเร่ร่อนเที่ยว ไปตามที่ต่างๆ และมีความต้องการอิสระเป็นอย่างมาก ไม่ชอบกฎเกณฑ์ทางสังคม มีการประกอบอาชีพเพื่อที่จะนา เงินไปใช้กินใช้เที่ยว คนกลุ่มนี้เมื่อออกมาอยู่ข้างนอกแล้วมักจะไม่กลับบ้านเป็นระยะเวลานาน เพราะชินกับชีวิต แบบนี้จนไม่สามารถกลับไปอยู่ในสังคมแบบเดิมได้ จากปัจจัยดังกล่าวข้างต้นที่ทาให้กลุ่มคนเหล่านนี้กลายมาเป็น คนไร้บ้าน [3] 2. กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับคนไร้บ้าน พระราชบัญญัติคุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง พ.ศ. 2557 บัญญัติขึ้นเพื่อคุ้มครองบุคคลที่ประสบปัญหาในสังคมขาด ความมั่นคงในการดารงชีวิตไม่มีที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมไม่สามารถหารายได้เพียงพอแก่การยังชีพ ซึ่งบุคคลเหล่านี้ อยู่ในฐานะที่ไม่อาจช่วยเหลือตนเองได้และไม่อาจพึ่งพาบุคคลอื่นได้ ทาให้มีชีวิตอยู่อย่างยากลาบากการดารงชีวิต ต่ากว่าการดารงชีวิตของบุคคลทั่วไป ทั้งนี้สมควรต้องคุ้มครองให้คนไร้ที่พึ่งสามารถที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่าง ปกติสุขมีปัจจัยพื้นฐานในการดารงชีวิตและมีสภาพร่างกายและจิตใจเช่นเดียวกับบุคคลทั่วไปโดยกาหนดวิธีก าร คุ้มครองไว้อย่างชัดเจนและเหมาะสม