รายงานฉบับสมบูรณ์ การเลี้ยงแพะหวะแก้จน จังหวัดพัทลุงโมเดล

6 บทที่ 2 ทบทวนบริบทข>อมูล ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข>อง 2.1 วิเคราะหEบริบทพื้นที่ศึกษา พื้นที่ดำเนินโครงการการเลี้ยงแพะหวะแบ0งออกเปcน 3 ระยะ (ตารางที่ 2.1 และภาพที่ 2.1) ดังนี้ พื้นที่ระยะที่ 1 อำเภอตะโหมดและปhาบอน (โซนเขา) เปcนพื้นที่ดำเนินโครงการการเลี้ยงแพะหวะในปN 2563-2564 ประชาชนส0วนใหญ0ประกอบอาชีพหลักทำการเกษตร ได=แก0 ทำสวนยางพารา ทำนาข=าวทำสวน ผลไม= ทำพืชไร0/พืชผัก การเลี้ยงปลาในกระชัง บ0อปลา การเลี้ยงโค การเลี้ยงแพะเลี้ยงสุกร ที่เหลือประกอบ อาชีพส0วนตัวและรับจ=าง (ส0วนใหญ0รับจ=างกรีดยางพารา) เกษตรกรบางรายมีการรวมกลุ0มอาชีพ เช0น กลุ0ม แม0บ=านเกษตรกร กลุ0มปลูกผัก กลุ0มกลุ0มเลี้ยงโค การถือครองที่ดิน พบว0า ส0วนใหญ0มีที่ดินทำกินเฉลี่ยต0อ ครัวเรือนไม0เกิน 10 ไร0 หรือบางรายก็ไม0มีเลย ทั้งนี้เนื่องจากพื้นที่ส0วนใหญ0อยู0ในเขตปhาสงวน เขตปฏิรูปที่ดิน เพื่อการเกษตร เช0น ปhาควนเสาธง ปhาควนนายหวัด ปhาควนนายสุก สภาพของปhาโดยทั่วไปยังค0อนข=างอุดม สมบูรณS เปcนแหล0งกำเนิดของต=นน้ำลำธาร เกษตรกรส0วนใหญ0จึงมีที่ทำกินที่ไม0มีเอกสารสิทธิ์ หรือมีก็จำนวน น=อย โดยในเบื้องต=น สำหรับการนับถือศาสนา พบว0า ประชาชนมีทั้งนับถือศาสนาพุทธ และศาสนาอิสลาม โดยที่ ระชาชนที่นับถือศาสนาอิสลามมากกว0าศาสนาพุทธ เกษตรกรมีการปลูกยางพาราเปcนอาชีพหลัก และมี อาชีพเสริม เช0น การเลี้ยงไก0 การเลี้ยงแพะ การเลี้ยงวัว ทั้งสองพื้นที่ เปcนพื้นที่ที่มีประชาชนทั้งศาสนาพุทธและ ศาสนาอิสลามอยู0ร0วมกันและไม0มีความขัดแย=งในการอยู0ร0วมกันตั้งแต0อดีตถึงปIจจุบัน เมื่อวิเคราะหSถึงแนว ทางการเลี้ยงแพะในพื้นที่ พบว0าเปcนการเลี้ยงแพะส0วนใหญ0เปcนการเลี้ยงปล0อยตามธรรมชาติ แต0การเลี้ยงแพะ เริ่มมีการปรับเปลี่ยนวิธีการเลี้ยงเปcนแบบมาตรฐานมากขึ้น โดยมีระบบฟารSมอย0างน=อยที่ได=มาตรฐานคือสภาพ ของโรงเรือน คือโรงเรือนมีการยกพื้นสูง และมีการเตรียมอาหารหยาบไว=ใช=ในฤดูฝน รวมถึงเริ่มมีการผลิต อาหารหมักไว=ใช=เอง พื้นที่ระยะที่ 2 อำเภอปากพะยูน (โซนเล) และ อำเภอกงหรา (โซนเขา) เปcนพื้นที่ดำเนินการโครงการ การเลี้ยงแพะหวะในปN 2565 ในอดีตเกษตรกรมีการปลูกยางพาราเปcนอาชีพหลัก ต0อมาเมื่อราคายางพารา ตกต่ำ เกษตรกรหันมาสร=างรายได=เสริมจากช0องทางอื่นแทน เช0น การปลูกผัก ปลูกพืช และการเลี้ยงสัตวS เช0น การเลี้ยงแพะ การเลี้ยงวัว อาชีพการเลี้ยงสัตวS โดยส0วนใหญ0ชาวบ=านเน=นการเลี้ยงเพื่อบริโภคในครัวเรือน แต0 ต0อมาเริ่มเปcนอาชีพเสริมและเลี้ยงเพื่อสร=างรายได=มากขึ้น โดยขณะนั้นเปcนการเลี้ยงในระดับครัวเรือนยังไม0มี การรวมกลุ0ม ทั้งสองพื้นที่ เปcนพื้นที่ที่มีประชาชนทั้งศาสนาพุทธและศาสนาอิสลามอยู0ร0วมกันและไม0มีความ ขัดแย=งในการอยู0ร0วมกันตั้งแต0อดีตถึงปIจจุบัน เมื่อวิเคราะหSถึงแนวทางการเลี้ยงแพะในพื้นที่ พบว0าเปcนการ เลี้ยงแพะส0วนใหญ0เปcนการเลี้ยงปล0อยตามธรรมชาติ แต0ปIจจุบันเปcนการเลี้ยงโดยหาอาหารจากแหล0งธรรมชาติ มากขึ้น ความต=องการบริโภคแพะเนื้อมีแนวโน=มสูงโดยเฉพาะการบริโภคแพะในชุมชนเพิ่มขึ้น เนื่องจากชาว มุสลิมมีการจัดงานมากขึ้นจึงหันมาใช=เนื้อแพะในการประกอบอาหารและร0วมถึงการประกอบพิธีกรรมต0าง ๆ ทางศาสนา ในขณะเดียวกันชาวไทยพุทธเองก็หันมาให=ความนิยมในการบริโภคเนื้อแพะเพิ่มมากขึ้น การเลี้ยง