รายงานฉบับสมบูรณ์ การเลี้ยงแพะหวะแก้จน จังหวัดพัทลุงโมเดล

7 แพะในพื้นที่ทั้งสองมีแนวโน=มความต=องการใช=อาหารสัตวSที่เปcนอาหารหยาบเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากหญ=าและพืช ประเภทใบตามธรรมชาติมีการปนเป¶ ¯อนจากสารเคมี ประกอบกับหญ=าและพืชประเภทใบที่ขึ้นตามธรรมชาติมี โปรตีนต่ำ ทำให=มีอัตราการแลกเนื้อต่ำ ลักษณะแนวโน=มที่มีความแตกต0าง อำเภอปากพะยูนมีการเลี้ยงแพะ กลางเกาะในพื้นที่ของนายทุนที่ไม0ได=มีการใช=ประโยชนS พื้นที่ประสบภัยน้ำท0วมบ0อยครั้ง ส0วนอำเภอกงหรามี การทำมาหากินในพื้นที่สาธารณะเขตเทือกเขาบรรทัด ตั้งแต0อดีตจนถึงปIจจุบัน ได=รับผลกระทบจากภัยพิบัติ ทางธรรมชาติ เช0น น้ำปhาไหลหลาก ดินถล0ม รายได=ของชาวบ=านในชุมชน ในอดีตพึ่งพาจากการเกษตร แต0 ภายหลังมีการสนับสนุนด=านการท0องเที่ยวรูปแบบต0าง ๆ เช0น การนำเที่ยว และการท0องเที่ยวเชิงอนุรักษS ตลอดจนรีสอรSทและโฮมสเตยS สำหรับการเลี้ยงแพะในปIจจุบันเริ่มมีการปรับเปลี่ยนวิธีการเลี้ยงโดยเฉพาะการ ปรับสภาพของโรงเรือนให=มีพื้นยกสูงขึ้น และมีการใช=สายพันธุSลูกผสมมากกว0าจะมีการใช=พันธุSพื้นเมือง พื้นที่ระยะที่ 3 อำเภอปhาพะยอม (โซนเขา) เปcนพื้นที่ที่จะดำเนินการโครงการการเลี้ยงแพะหวะ ปN 2566 ประชาชนส0วนใหญ0ทำอาชีพสวนยางพารา สวนผลไม= ทำนา และมีอาชีพปศุสัตวS เช0น การเลี้ยงวัวชน วัว เนื้อ และเลี้ยงแพะ อาชีพการเลี้ยงแพะมีความแตกต0างจากอำเภออื่น ๆ คือ เปcนการเลี้ยงในเชิงการค=าเปcนกลุ0ม วิสาหกิจชุมชน แต0ยังขาดความรู=ทางด=านการพัฒนาสูตรอาหาร การดูแลสุขภาพแพะ อำเภอปhาพะยอมเปcนพื้น ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยทักษิณ และมีตำบลที่มีข=อมูลคนจนมากที่สุดคือ ต.เกาะเต0า และพบกลุ0มผู=เลี้ยงแพะ จำนวน 12 ครัวเรือน พื้นที่นี้มีความโดดเด0นเรื่องทรัพยากรในการท0องเที่ยวมีน=อยกว0าตำบลอื่น ๆ แต0พบว0ามี กลุ0มวิสาหกิจชุมชนด=านอาชีพค0อนข=างมาก ประชาชนส0วนใหญ0 ประกอบอาชีพเกษตรกร สมาชิกในครอบครัว จึงเปcนแรงงานสำคัญในการทำการเกษตร ดังนั้นจึงมีแหล0งความหลากหลายของรายได=ในครัวเรือนน=อย เมื่อเปรียบเทียบทุนทั้ง 5 ด=านของทั้ง 5 พื้นที่พบว0าทุกพื้นที่มีจุดเด0นในทุนทางมนุษยSนั้นคือในพื้นที่ที่ นับถือศาสนาอิสลามผู=นำทางศาสนามีบทบาททางสังคมต0อชุมชนและมีบุคคลที่มีทักษะการเลี้ยงแพะในพื้นที่ อย0างไรก็ตามประชากรส0วนใหญ0ยังขาดองคSความรู=และทักษะการเลี้ยงแพะในเชิงการค=า หรือการทำฟารSมปศุ สัตวSสมัยใหม0 และทุนทางกายภาพนั้นคือในอำเภอโซนเขาแม=ว0าจะมีธรรมชาติมีทรัพยากรปhาไม=ติดเขตเทือกเขา บรรทัดเปcนแหล0งต=นน้ำ อย0างไรก็ตามยังพบว0าประชาชนมีพื้นที่ถือครองทางการเกษตรน=อย บางพื้นที่ขาดการ เข=าถึงทรัพยากรธรรมชาติ เช0น แหล0งน้ำ ความอุดมสมบูรณSของดิน ส0วนทุนที่ค0อนข=างต่ำคือ ทุนทางเศรษฐกิจ ประชาชนมี่รายได=ต่ำ พึ่งรายได=จากการเกษตร แหล0งรายรายของครัวเรือนไม0มีความหลากหลาย ทุนธรรมชาติ พื้นที่ทำกินขาดการเข=าถึงแหล0งน้ำ มีความไม0สะดวกในการคมนาคม และความอุดมสมบูรณSของดินต่ำ หากทำ การเกษตรต=องมีการปรับปรุงดิน และทุนทางสังคม มีการรวมกลุ0มน=อยทางอาชีพน=อย มีเครือข0ายทาง การตลาด และการเข=าถึงข=อมูลที่เปcนสาธารณะ