รายงานฉบับสมบูรณ์ การเลี้ยงแพะหวะแก้จน จังหวัดพัทลุงโมเดล

27 2.6) สิ่งบ0งชี้ทางภูมิศาสตรS (Geographical Indication) หมายถึง สัญลักษณS หรือสิ่งอื่นใดที่ ใช=เรียกหรือใช=แทนแหล0งภูมิศาสตรSและสามารถบ0งบอกว0าสินค=าที่เกิดจากแหล0งภูมิศาสตรSนั้น เปcนสินค=าที่มี คุณภาพ ชื่อเสียง หรือคุณลักษณะเฉพาะของแหล0งภูมิศาสตรSดังกล0าว เช0น ข=าวหอมมะลิ ทุ0งกุลาร=องไห= ผ=าทอ นาหมื่นศรี ส=มโอทับทิมสยามปากพนัง ไข0เค็มไชยา เหล=าเครี๊ยะ เปcนต=น โดยในภาพรวมของของกิจกรรมนี้จะเข=าไปดูแลในทรัพยSสินทางปIญญาที่จะเกิดขึ้นในภาพรวมของ โครงการวิจัยทั้งหมด ซึ่งถือเปcนการพิทักษSสิทธิ์และเพิ่มช0องทางการต0อยอดสร=างรายได=จากทรัพยSสินทาง ปIญญา ปfองกันไม0ให=เกิดการขโมยผลงานลดความเหลื่อมล้ำและความไม0เปcนธรรม 2.8 งานวิจัยที่เกี่ยวข:อง วินัย และ ชินา (2512) กล0าวว0า แพะพื้นเมืองของประเทศไทยมีลักษณะคล=ายกับแพะพันธุSกัตจัง หรือแกมบิง กัตจังของประเทศมาเลเซีย แพะพื้นเมืองมีอัตราการเจริญเติบโต และมีน้ำหนักเฉลี่ยเมื่อถึงระยะ เจริญพันธุSต่ำมาก สาเหตุเนื่องจากมีการผสมเลือดชิด เกษตรกรไม0ได=คัดเลือกแพะที่มีอัตราการเจริญเติบโตดีไว= ทำพันธุSไม0ค0อยมีการถ0ายพยาธิแพะ ให=อาหารที่มีคุณภาพต่ำและไม0เพียงพอ การจัดการอื่นๆ ไม0เหมาะสม เปcน ต=น อย0างไรก็ตาม หากนำแพะดังกล0าวมาเลี้ยงในสภาพที่มีปIจจัยต0างๆ ดีขึ้น ก็จะทำให=อัตราการเจริญเติบโต และน้ำหนักเมื่อถึงระยะเจริญพันธุSสูงขึ้น แพะพื้นเมืองของไทย เพศเมียและเพศผู=มีน้ำหนักเฉลี่ยเมื่ออายุ 12 สัปดาหS เท0ากับ 8.5 และ 10.5 กก. ตามลำดับ ซึ่งมีอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ย 85 และ 102 กรัมต0อวัน เพศ เมียมีน้ำหนักเมื่อถึงระยะเปcนสัดครั้งแรกเฉลี่ย 14.3 กก. เมื่ออายุเฉลี่ย 168วัน แพะพื้นเมืองในภาคใต=มากกว0า 60 % มีสีดำ น้ำตาลหรือน้ำตาลสลับดำ ที่เหลืออาจจะมีสีขาวหรือเหลือง มีเขา และที่พบมีติ่งใต=คอประมาณ 6 % เพศเมียเมื่อโตเต็มวัยมีความสูงตรงปุhมขาหน=าเฉลี่ย 48.5 ซม. มีความยาวรอบอกเฉลี่ย 59.6 ซม. น้ำหนัก เฉลี่ย 16.4 กก. และภายใต=สภาพการเลี้ยงดูในชนบท แพะเพศเมียที่มีอายุ 1 ปNจะมีน้ำหนักเฉลี่ย 12.8 กก. การนำแพะไปใช=ประโยชนSเชิงธุรกิจนั้น รัฐบาลได=ผลักดันนโยบายโครงการผลิตอาหารฮาลาลขึ้น ส0งผลให=ความ ต=องการเนื้อแพะเพื่อเปcนวัตถุดิบเพิ่มสูงขึ้น ประกอบกับเทคโนโลยีทางคอมพิวเตอรSได=เข=ามามีส0วนร0วมในการ ประเมินค0าทางพันธุกรรมเพื่อใช=ในการคัดเลือก ส0วนมากมักทำการศึกษาในลักษณะการเจริญเติบโต เนื่องจาก ข=อจำกัดของข=อมูล โดยค0าอัตราพันธุกรรมของลักษณะดังกล0าวจากรายงานของผู=วิจัยหลายๆ ท0าน พบว0ามีค0า อยู0ในระดับปานกลาง (0.17 ถึง 0.52) และมีค0าสหสัมพันธSทางพันธุกรรมระหว0างน้ำหนักในช0วงอายุต0างๆใน เชิงบวก แต0ในการประเมินค0าพารามิเตอรSทางพันธุกรรม จำเปcนต=องอาศัยข=อมูลของลักษณะปรากฏที่เก็บ ข=อมูลจากภาคสนามทั้งนี้หากมีปริมาณข=อมูลที่จำกัด รวมถึงมีข=อผิดพลาดมาก ค0าที่ได=ดังกล0าวมีความแม0นยำต ส0งผลให=ความก=าวหน=าทางพันธุกรรมช=าลงตามไปด=วย ฐิตินันทS และคณะ (2021) ได=ทำการจำแนกระบบการทำฟารSมที่มีการเลี้ยงแพะเนื้อ ในจังหวัด สตูล มีวัตถุปะสงคSเพื่อ 1) จำแนกประเภทของระบบการทำฟารSมของครัวเรือนเกษตรที่มีการเลี้ยงแพะเนื้อ 2) ศึกษาต=นทุนและผลตอบแทนระบบการทำฟารSม และ 3) สร=างแบบจำลองระบบการทำฟารSมของครัวเรือนที่มี การเลี้ยงแพะเนื้อ โดยใช=แบบสัมภาษณSเชิงโครงสร=าง เก็บข=อมูลจากกลุ0มตัวอย0างที่มีการเลี้ยงแพะเนื้อ จำนวน 118 ครัวเรือน การวิเคราะหSข=อมูลใช=การจัดกลุ0มเชิงชั้น และโปรแกรม OLYMPE วิเคราะหSแบบจำลองทาง